deniz manzaralı das kapital

yağmura ve sonrasına hayranlığım doğru
ve işimin olmadığı tanrılarınızla.
bir çiçeğin başını eğmesiyim
bulutların ardına güneşin saklanması.
gökdelenlerinizi münasip bir yerinize koyun
son model otobillerinizin gazına gelen ergen fikirlere
bıyığım olsa altından gülerdim
kaç yüzyıldır şurada duruyorum
kaç yüzyıldır süleyman hikâyesi.

yolum kocaman bir fil arayışı
kırılmaktan ve düşmekten bir dala benzeyen.
içime baharlar zerk ediyorum
sonrası dışıma çıkarıp havalandırma ayinleri
siz buna şiir diyorsunuz
ben ağlamak.
biri öldü mü
gömüldü mü biri
dizini parçalarcasına dövdü mü
sırtıma batan bir bıçak oluyor
siz buna akşam diyorsunuz
sahi siz ne diyorsunuz
hep kalsak istiyorum olduğumuz yerde
siz ve ben
siz ve ben karşı karşıya
aramızda nehirler

bölünerek çoğalıyorsunuz
kiminiz algler kiminiz bakteri
benim derdim bir'leşmek
bölünmüyorum öldürüyorsunuz
bölünmüyorum üstünde tepinişleriniz acı
naralarınız ve aptal sloganlarınız
gasp ettikleriniz acı
okuduğunuz kitaplar
bastığınız kitaplar
ezdiğiniz kitaplar
kitaplar kitaplar
yırtın onları yırtın
maskeleriniz.

aklım gıdıklanıyor steril konuşmalarınızla
proporsiyonlarınız kahkaha attırıyor
bu çalımlı edalarınız
edebiyat kulisleriniz filan
devlet gibisiniz kederleniyorum
çok bölünün çok çoğalın
çok kalabalıklaşın
daha çok tecavüz
daha çok darp
ve harp
inancımı körüklüyor bu mevsim

inancım diyorum ne kadar yalnız
adına tahta bir at diyorum
tahta bir ata tapıyorum
siz onu da putlaştırıyorsunuz hızla
acı çekiyoruz tanrım ve ben
naylon yasalarınız ve laciler
naylon yasalarınız ve boyun bağları
deniz manzaralı das kapital

inancım diyorum
bunu hiç anlamadınız.






s.k.e
ikibinonbeş'te7kasım

ip

kırılabilir şeyler seviyorum
bu karanlık bendendir
yanılmak, yenilmek, yalpalamak benden
ve senden, iyileşmeye kapalı bütün kapılar

suyu ve yolu geri çevirebilme imkanı
ah benim kırılabilir oyuncağım!
ah benim eşsiz putsuzluğum,
araya bir şarkı sıkıştır kalbim
bu beni çok üzüyor -çıkamasın
bu şarkı kemiklerimi ayırıyor
ritmi sırtımda kabuk pul pul dökülen
bu şarkıdan ne istiyorum?
bizim de elbet ellerimiz güzeldir
hem güzel de kırılabilir
versek bir hoyratlığa
ah verebilsek seni kalbim

diyor musun hiç yıldım diye
yıldım yıldım dedikçe kayboluveriyor mu
orada kaybolmak başka
orası başka bir ora
senin oralarına benzemeyen
senden oluşmuş oralarca rüya

asılı kalan bir şeyler bırak
atlar mesela
okşanmış suçlar
gözlerimin kanadına bin
mesela asırlar
şarabım eksik sigaram yarım
varışını asla bilemediğimiz
sanki az sonra sevişecekmişim gibi bir heyecan
asılı kalabilir ipin ucunda

kırılabilir şeyler diyorum
biblolar, bardaklar ve inat
ah kalbin
unutuş ve hatırlayışlar arasında kısacık bir an
kabıma yürüyorumdur su dökmeli annem
kapıya yürüyorumdur ayaklarım kirli
ellerimde envai koku
ve çok hisli aşırı demokrasiden
çok asi çok uslanmaz
aşırı öldürülen şeyler biriktiriyorum

bu şarkı
bir ölüyü diriltecek kadar
kafamın içinde gürültülü bir şiir
kendi içinde biçimli usta bir yontucu
daha çok sevmek için bir balyoz tut
bin balyoz vur

şimdi o yılgınlıkların tanrısıdır
yıkıntılara tutkun
ve bir ip her zaman kırılabilir
asıldığın zaman çok fazla.


s.k.e
ikibinonbeş'te30eylül



(Akatalpa-Sayı:191- Kasım 2015)

iknâ

bendim oranın hükmü sen acımtırak bir ikna
taştan ve kuru otlardan geçilmeyen yol
bendim yaradan rabbinin rahmini bağışladığı
bak bir karşımız bile kalmadı
ben kaldım
üstelik çok sessizlikten uzak çok gürültülü
ardından bakakalmaya benzeyen bir hâl
aşksa aşk ihtimalse ihtimal
geçtim gözünden hızla
bir kırpımlık suretim vardı ucunda kirpiğinin
göğsümde dirilen şüphe ve zincirler
bendim kalakalmış ve darmaduman
kırılan dala kucak açan yer
ve şahitliği göğün kucağında
bu kente melekler düşüremediğim sapana lanet
lanet insansızlık ve umutsuzluğa.

poker de bilmem rest de çekemem
bendim bütün oyunlardan azade
kaybetmiş ve yenik bir şimdi masam
ağzımda devrik sözler yuvarlandıkça
yüzün asra dönük kandım aldandım sırtına.
bir seccadenin ucundaydım bendim suçlusu
putumu kırdın sen damlara yağan kar
sen topuklarıma şekil veren ince yol
sen zirvesi bütün otel odalarının
kapı eşiği karyola gıcırtısı.

çocuktun oynadın çocukluğumla
bir ürperti gibi kaldı içimde sokak
sokakta yemek kokusu
yemek kokusunda anne
bütün sofralar tanrı'yla açılır bunu unutma
ve unutma kendi çocukluğuma anneyim
kendi sevdama leyla ama hatırlat bunu çöle
şekil şekil geçiyor içimde tanrı hatırlat
bendim oranın hükmü sen acımtırak bir ikna.




s.k.e
ikibinonbeş'te1ağustos

yukarıdakilerden kalan

bugün beter uyandım
bunu söylemeliyim sana
iyiye giden bir şey yok
saymaya da takatim...
biraz melankolik biraz pesimist
belki en çok aşksızım
yağmalanmış talan edilmişim gibi bir hâl
gibi kırık
gibi kıpırtısız
inceldikçe incelen bir hüzün
kol geziyor evde sokakta
yüzümde türlü hırsız gölgeler
türlü ölümler
ve dahi sözümde
acil kanamalı bir inanç
boynumdan ellerine hâlihazır.

bugün anlatmaya uyandım
kışın eteklerinden düşecekleri
ve ülkenin...
kalksın üstümüze serpilmiş bu sevişme engeli.



s.k.e
ikibinonbeş'te23ocak

kırk bir

kendine doğru hızla koşan bir çocukluktan geliyorum

seksenlerin sonu

atlara günaydın diyebilmeyi isteyen

ve pencereden bakan fillere.

seksenler tuhaftır

herkesin bir huzura ermişliği,

sonradan hesap sorulacak

bir sığınmışlığı vardır darbecilere.

elimi tut. beraber kaybolalım

kendi eliyle kaybolması bir sanattır

ve kalbi kadar anlamı vardır insanın elinin

bu saatte uyuyanları anlamıyorum

anlamak…anlamak dedim de

sizi anlamadığım kadar anlamsızım

siyaset bilimine ve devletçiliğe

siz burada daima kötüsünüz

daima politik

daima zalim

daima sahtekar.

annemle konuştum ağlamadım

ama dayanamadım haberlere

herkes verecek hesabını suskunluğunun diyordu kadın

doğru.

otuz beş milyon ölü bir ülke eder

yazılıp çizilmiyor doğu türkistan

sizin ranta çevirmelerinizi düşündüm de

anlamak devreye giriyor

ve ben

hızla ölüme koşan bir sessizlikten geçiyorum.

tam iki buçuk saattir bekliyorum bu mısra için

çay olsa acırdı

gece üç kimse yok. yoksun

anahtar paspasın altında değil

doğalgazın allah belasını versin

cayır cayır yakıyor.

kuzineli bir sobaya elimi uzatırken

kömür bitmedi diyebilirdim

ve çok isterdim uykusuzluktan yazabilmeyi

lakin epeydir yazmaktan uykusuz gözlerim

ve buna ne çok seviniyorum.

ben basamakları sayısını unutmuş bir merdivenim

eğer bir dedem olsaydı ondan ellileri dinlerdim

altmışlarda gargamel kimdi şirin baba kim?

dedem kalbimde koca bir boşluk

düşerken tut  

ve öp istiyorum

atlar vuruluyor koşarken

atlar düşüyor

atlar ölüyor

yıkılıyor kaleler

bir gün sonrası kırk bir eder

bir fili tutmuşum avucumda

ne güzel gidiyorum hızla kendime doğru

ve ölümcül ne güzel.

s.k.e

ikibinonbeş’te3ocak

şekerli şeyler ve sonra için

birinin ocakta çayı kalmıştır mutlaka

masada küllüğü. akşamın en güzel saatlerinde

dışarıda gökdelenlerin ve sokakların

iktidarlar kadar uzadığı belirsizlik

dışarı hep bir belirsizliğe açtır

mesela neyi söylesem olmayacaktır

neyi anlatsam olacak

çatıları öpen sabahlarca

incelikli ve üşüyen

en çok doğrular yırtılacaktır.

mecburiyet yıllar künyemiz

doğrudur kurtlanmış bir tarihe talip oluşumuz

ki mahremiyetin gömülüşü bundandır.

mesela bir kayıplıktır biraz

birinin günaydınına cevap bulamayışı

biri ben olmuşum ya da sen ne fark eder

alışmak beter bir yenilgidir.

biraz açınca camı güneş girer

biraz açınca ışık

biraz açınca ses

cinayetler ve hırsızlıklar kadar

kıpırdanışlar ve soluyuşlar

iyi kötü girer -olsun

kimsesizliktir bu biraz -bilmezler

bilmedikleri gibi sevdiğim

gözleri deccal bir yetimlik oluşunu

içimize bakışının

tomaların altındaki çocuğun.

yapraklardan tanıyorum mevsimleri

insanları ve zamanı, açlığından.

sonraya korkunç bir arzu

sonrayı tanımıyorum

bir kuş her gün gelip konsun balkonuma

her gün bir parça ekmek

nasıl seviniyorum -biraz çocukluktur

göğsüm çiçeğe durmuş kuşkusuz

yüzüm güneşe çevrilmiş şekerli bir keder

ara sıra avuçlayışım bundandır.

olsun sevinmeyecek gibi değil

birinin bir yerlerde gülümseyişi

bu ne güzel bir inanıştır sonraya

olsun.

s.k.e

ikibinondört’te3kasım

(Akatalpa, Aralık 2014, Sayı180)

ağzımda

senin adın neydi
ah neydi
bir çiçeğe su vermeye benzer miydi?
sahi neydi
ben o zamanlar yazardım
biraz az biraz yaz
azardım ben o zamanlar
azar azar ah niyeydi

kaç yıl önceydi neredeydi
hırçın bir eğilmeydi sudan seccadelere
sudan sebeplerdi
ah kime neydi.

sırtımda bir yokuşu eğdim yere
o düşenler ayak izleri miydi
of bunu söylemek niye
of niye ve kime

sahi neydi
senin adın neydi
ağzımda bir şiir kadar vakitsiz ve tenha
bir orospuya benziyordu
bir ayyaşa
ya da yaslanmaya bir direğe
öyle güpegündüz
sokak ortasında.


s.k.e
ikibinonüç’te12kasım

(Akatalpa, Aralık 2013, Sayı:168)

ince çizgi aramız

yaşamak mı ölüm mü derseniz

ölüm derim bayım. güpgüzel

taşların gölgesindeki bu kımıltısızlık.

beraber göğü öptüğünüz kimse var mı

aynı çiçek için girdiğiniz bir bahçeye?

yatağın gıcırdayanı makbul bayım

benim yolumda evler ağaçlar yok

ve durmak bir çizgide

ya da çocukça basmamak.

yatağın gıcırdayanı diyorum

kökü derine inen otlar

su içen atlar oluyor

içim fırtınaya meyilli göl.

söyleyecek misiniz onlara uzak olduğumu

her şeyden ve herkesten

sonra bir adamı sevdim

ağzımda tuhaf yanılgılar

bayım yangınlar var

yükseldikçe alçaklaştıran

yırtılan örümcek ağları

ve zaptı zor kaleler.

sokağın mıydı o fahişe duruş

apış arasında yaşlısı genci?

bayım bir serçe kaçışı

kim uzansa bin pişmanlık

kederli şiirlerle seviştiren

iniltili ormanlar içimde.

aşktan kasıklarım gövermeli

şakacı bulut

yüzünden. yüzüme yağmur

yağmur dizlerime

üzerime bayım üzerime

devrilişler var

bilemeyişler.

kim dirilmez ölmeye bunca yakınken

ılık bir nehre yakalanınca pervasız?

kapıların ardında sevişmek

incecik

zamanla.

sevmek iyi bir şey

köşeleri tutulmuş beyaz bir gemi

bu çıldırtabilir pahalılık bayım

ve ucuz yaşam rehberi.

s.k.e

ikibinondört’te6nisan